|
magnetofony/Licencja: GRUNDIG Panel główny wykonany był zwykle z popielatego tworzywa, z niektórymi elementami wykończonymi folią metalizowaną. Przez cały okres produkcji, elementy te różniły się trochę od siebie. Najlepiej opracowane były modele z pierwszych serii. Pod koniec produkcji, tak jak i w innych tego typu przypadkach, nędza w gospodarce dawał o sobie znać bardzo wyraźnie: stosowano oszczędnościowe rozwiązania w produkcji i montażu elementów, co oczywiście nie mogło pozostawać bez wpływu na wygląd całości.
Na fotografiach prezentuję dwa egzemplarze ZK-140T, różniące się od siebie paroma szczegółami: magnetofon z ciemnopopielatymi talerzykami pochodzi z późniejszego okresu produkcji (tabliczka na osłonie głośnika – logo Unitra ZRK), ale nie jest to model ostatnich serii. ZK-140T ze strony 4, jest modelem wcześniejszym: na tabliczce oprócz logo Unitra znajdziemy jeszcze napis „licencja Grundig”, bardzo ciekawe jest też wykończenie „kominka” osłony głowic: element metalizowany jest jednolity, nie posiada charakterystycznych pasków ozdobnych. Obydwie Zetki posiadają analogowe wskaźniki wysterowania.
W późniejszych modelach, panel główny magnetofonu ZK-140T wyglądał jeszcze inaczej: na następnej stronie można obejrzeć fotografie elementu, który udało mi się kupić luzem, wyprodukowanego przez Unitra Magmor w Gdańsku-Oliwie. Widać wyraźnie różnice w opracowaniu grafiki „kominka”: paski ozdobne z metalicznych zrobiły się czarne, tak samo jak i logo Unitra. Pas metalizowany wykonano z innego, niestety – gorszej jakości – materiału (matowy, bez połysku, niezbyt starannie przyklejony). Ozdobne elementy, podobnie jak na osłonie głowic wykonano w kolorze czarnym. Mimo, że panel jest nowy, z folią zabezpieczającą na niektórych częściach, wygląda o wiele gorzej niż te na magnetofonach starszych serii.
|
|
|
|
artykuły |
|
|
|