|
aparaty telefoniczne/CB 47 czyli: Ericsson Egzemplarz Ericssona 300, w doskonałym stanie udało mi się niedawno nabyć od znanego kolekcjonera starych aparatów, który likwidował właśnie część zbioru bakelitowych telefonów. Przyznaję, że czegoś równie pięknego dotąd nie oglądałem, mimo że w moje ręce trafiało sporo ładnie zachowanych modeli… Mikrotelefon i aparat są w stanie absolutnie magazynowym, jakby co dopiero wyciągnięto urządzenie z fabrycznego pudełka: czas się zatrzymał, a to jest jak sen na jawie każdego kolekcjonera :-) Zresztą… proszę popatrzeć na zdjęcia.
Na pierwszy rzut oka widać podstawową różnicę pomiędzy oryginalnym modelem 300 a polskim CB 47: tarczę numerową wykonaną ze stali a nie z bakelitu (typ CB 45 pierwszej serii posiadał również tarczę metalową). Rozwiązanie to wygląda zdecydowanie lepiej niż tarcza w kolorze czarnym, ponieważ nie zlewa się z bryłą korpusu ale bardzo wyraźnie odcina od tła, przez co całość kompozycji jest czytelniejsza. Klasyka: czarny korpus, srebrzysta tarcza, czarny dysk środkowy z wygrawerowanymi cyframi, srebrzysty łeb śruby mocującej. Mechanizm tarczy pracuje nieco inaczej niż w egzemplarzach polskich, bardziej miękko i ciszej. To naturalnie nie jest reguła, ponieważ po tylu latach użytkowania bardzo wiele zależy od zużycia części oraz konserwacji.
Nie zawsze jest możliwe, nawet w zadbanych egzemplarzach, sprawne działanie oryginalnych podzespołów (często niektóre elementy trzeba zastąpić nowszymi), jednak w tej "trzysetce" wszystko wygląda i funkcjonuje przepysznie (i nie chce mi się dociekać czy aparat jest w stu procentach złożony z oryginalnych części… :-) Na razie i tak nie spotkałem najsłynniejszego modelu Ericssona w lepszym, czy choćby porównywalnym stanie, i nie podejrzewam aby trafił mi się taki w najbliższym czasie. |
|
|
|
artykuły |
|
|
|
